(SIC) asbl

In Senso Figurato

1 juni – 24 november 2013

In Senso Figurato is een creatieresidentie, die zal lopen tussen 1 juni en 30 september, met als bedoeling dat de uitgenodigde kunstenaars nieuw werk creëren, dat heel erg of slechts een beetje wordt getint door de ervaring van een verblijf in Venetië van ongeveer een week. De creatie van elke kunstenaar zal deel uitmaken van een verzamelboek dat wordt uitgebracht in het najaar van 2013. De zichtbaarheid van het project zal gedurende de hele biënnale worden gewaarborgd, op twee manieren. Allereerst door het ontwerpen van een website die in essentie tot doel heeft de bijdragen van elke deelnemer op anonieme wijze te integreren, als het ware als het digitale en iconografische onbewuste van het project. Maar het individueel in de media brengen zal eveneens aan bod komen, onder de vorm van openbare evenementen, van soms heel kleine "daden" die door elke deelnemer worden gesteld gedurende zijn residentie, en ook zij zullen op de site worden opgenomen.

Jan Baetens (1947)
Belgische schrijver en dichter, van Vlaamse oorsprong en Franstalig. Professor aan de KUL, met een hybride profiel als onderzoeker en schepper. Zijn werken handelen vooral over de verhoudingen tussen tekst en beeld. In dat opzicht interesseert hij zich in het foto- en beeldverhaal. In 2008 won hij de triënnale prijs voor dichtkunst van de Franse Gemeenschap voor zijn bundel Cent fois sur le métier. 

Claude Cattelain (1972)
Performer, videast en tekenaar. Hij maakt doorgaans korte stukken, die met elkaar verband houden in reeksen, en die passen binnen een welbepaalde ruimtelijke context: het kader van de onmiddellijke, dagelijkse omgeving. Zij laten de ene keer de kunstenaar zien die zich waagt aan duizend-en-een vreemde acties, in een vorm van acrobatische en emotionele confrontatie met zichzelf, dan weer verbindingen van niet bij elkaar passende objecten die mensvormige silhouetten schetsen, en vervolgens gelijkaardige avonturen beleven. Zijn werk werd onder meer voorgesteld in het Palais de Tokyo te Parijs, in het CRAC Alsace te Altkirch, en in het Museum voor Schone Kunsten te Bergen.

William Cliff (1940)
Franstalige Belgische dichter, geboren te Gembloers. Zijn concreet en lyrisch dichtwerk, geïnspireerd door het dagelijkse, alsook zijn reizen en lezingen van de dichters uit de late middeleeuwen, trokken heel snel de aandacht van zijn gelijken, onder wie Raymond Queneau, die de publicatie ondersteunde van zijn eerste bundel Homo sum, verschenen in 1973 bij Gallimard.

Lara Gasparotto (1989)
Lara Gasparotto is een jonge fotografe die woont in Anthisnes. Ze werd opgemerkt zodra ze afstudeerde aan Saint-Luc in Luik door haar beelden die de codes van de fotografie overstijgen. Ze weet de energie te vatten van bijzondere, slechts enkele tellen durende, momenten. Het zijn unieke ogenblikken die het leven af en toe in petto heeft, vol beweging van een jeugd die haar eigen is, met een horde oude en nieuwe vrienden die een beetje overal wonen, maar steeds uitverkoren zijn in haar explosieve en intieme beelden. Haar werk werd tentoongesteld tijdens de biënnale van Marchin, in het Guangdong Museum of Arts te Guangzhou en in het 3-Shadows Photography Art Center te Peking.

Pierre Gérard (1966)
Doorgaans ontwikkeld binnen de domeinen van de muziek en de plastische kunsten, biedt het werk van Pierre Gérard een sprong in het diepe, een onderdompeling in de omringende wereld, tot in het hart van zijn meest intieme substantie. De kunstenaar heeft aandacht voor het geheime leven van objecten en stoffen, voor het leven dat de neiging vertoont zich parallel voort te zetten met datgene dat de mens hen op willekeurige wijze toekent. Met de beperkte kennis waarover hij beschikt, poogt de kunstenaar naar hen te luisteren, hen te bevatten, om zich dat inzicht vervolgens toe te eigenen en hen te herorganiseren volgens associaties die kenbaar maken wat er reeds in het begin was, maar waar men doorgaans verstrooid aan voorbijgaat. Zijn werk werd onder meer tentoongesteld in Les Brasseurs te Luik en in de galerij Olivari-Veys te Brussel.

Louise Herlemont (1980)
Deze beeldende kunstenares werd geboren in La Louvière en won in 2007 de Prix Médiatine. Louise Herlemont werkt hoofdzakelijk met fotografie en video tijdens projecten die ze ter plaatse ontwikkelt. Ze heeft onder meer tentoongesteld in het Musée Ianchelevici te La Louvière, in Etablissement d’en face (2003) en in het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel (Projet A4, 2009).

Guy-Marc Hinant
Guy-Marc Hinant is een Belgische auteur, uitgever en cineast die werd geboren in Charleroi. Hij staat aan het hoofd van het onafhankelijke label Sub Rosa dat zich specialiseert in elektronische muziek en avant-garde dat hij eveneens heeft opgericht. Als uitgever bracht hij de reeks "An Anthology of Noise and Electronic Music" uit. Hij heeft verschillende narratieve fragmenten en aantekeningen geschreven over esthetiek voor Les Éditions de l'Heure en diverse internationale tijdschriften zoals Leonardo Music Journal (San Francisco) en Luna-Park (Parijs), en voor het blad Lapin (L'Association, Parijs). Hij is de maker van verschillende portretten die werden gefilmd in samenwerking met Dominique Lohlé, waaronder Le plaisir du regret, een portret van Léo Kupper in 2003.

Jean de Lacoste (1984)
Zijn werk gaat heen en weer tussen video, installaties en muzikale creaties. als muzikant is hij actief bij het collectief Mnόad en de groep Soumonces!, maar de kunstenaar heeft ook een heel eigen filmische stijl ontwikkeld. Hij werd recent voorgesteld tijdens een aantal internationale videokunstfestivals, of nog in het kader van de residenties van Wiels en tijdens BHART#1 te Antwerpen, maar ook onder meer in het Palais des Beaux Arts te Charleroi of in de Galerie Incise. Zijn films en video-installaties verkennen de innerlijkheid van plaatsen die worden overgelaten aan hun vreemdheid en geheimen. Zoveel werelden zijn er die worden gevormd door de fijngevoeligheid van een blik; een blik die met dezelfde scherpte zowel de poëtische mogelijkheden van wat werkelijkheid zou kunnen zijn verkent als de middelen die in staat zijn ze uit te doven of net te vergroten.

Pierre Lauwers (1964)
Als kunstenaar die werken tot stand brengt binnen de domeinen van de fotografie, de schilderkunst en de installatie, bevraagt Pierre Lauwers met een toon die tegelijk opgewekt en ernstig is de geheime drijvende krachten van het heelal en de onveranderlijke en/of gewaagde wetten die de wereld aansturen. De sterren, planeten en a fortiori de geometrische vormen en geheimen van de wetenschap worden zodoende voorgesteld in zijn beelden die door handigheidjes duizend-en-een omwegen maken. Zijn werk werd tentoongesteld in Etablissement d’en face te Brussel, in het Institut Saint-Luc te Luik en in de galerij Rossi Contemporary te Brussel. 

Messieurs Delmotte (1967)
Messieurs Delmotte creëert video's, foto's en installaties waarin hij het vaakst opduikt in de gedaante van een dandy, als een ware erfgenaam van Buster Keaton, waarbij hij een blik werpt die even diepbedroefd als enthousiast is op zijn onmiddellijke omgeving, niet zelden de stad Luik en de buitenwijken ervan. Als burleske filosoof en bedenker van absurde en scherpe performances staat zijn oeuvre geboekstaafd als « ogenschijnlijk licht » en werd het al regelmatig getoond in België (MAMAC, Komplot) en in het buitenland (Hamburg, Lausanne, Rotterdam…). 

Christophe Terlinden (1969)
Deze Brusselse kunstenaar komt in het bijzonder tussenbeide in de openbare ruimte om er de bijzonderheden, de gratie, de gebreken of beperkingen van te tonen. Zijn werk houdt het midden tussen politieke aanklacht en poëtische humor. In 2000, geeft hij de aanzet tot het project LUME: woorden die worden gevormd door de verlichting van kantoorramen van Brusselse buildings. In 2002 ontwierp hij ook een nieuwe Europese vlag die bestond uit een doorlopende cirkel in plaats van de verschillende afzonderlijke sterren. Zijn werken werden tentoongesteld in het MUHKA, in Wiels en in het Musée d'Art contemporain te Lyon.

Jean-Philippe Toussaint (1957)
Deze schrijver en cineast, die eveneens nu en dan zijn aanwezigheid laat opmerken in het milieu van de beeldende kunsten door middel van burleske installaties die spelen met de geijkte codes van een tentoonstelling, publiceert sinds het midden van de jaren 1980 romans bij de Editions de Minuit. Het werk van Jean-Philippe Toussaint wordt tegelijk bezield door een minimalistisch verlangen en door een lyrische kracht, op de proef gesteld door een zekere nuchterheid, die enigszins is opgelegd door de wijze waarop en het kader waarin het moderne leven plaatsvindt. Recent heeft hij een tentoonstellingsproject opgesteld met het Musée du Louvre te Parijs.

Thierry Van Hasselt (1969)
Als uitgever, decorontwerper, tekenaar en schilder is Thierry Van Hasselt de aanvoerder van een nieuwe lichting in de rijke traditie van het Belgische beeldverhaal. Hij is stichtend lid van Fremok, een Frans-Belgische uitgeversfirma die zich specialiseert in grafische literatuur. Hij woont en werkt in Brussel.

Raphaël Van Lerberghe (1978)
Is hoofdzakelijk bekend voor zijn werk met betrekking tot beelden, grotendeels gewijd aan het tekenen. De getekende zinnen of woorden schetsen een wereld waarin de coherentie zich laat bevatten in een dialoog die de werken, de context van de tentoonstelling en de blik van de kijker verenigt.  Elke propositie komt overeen met een minimale inlassing, een steunpunt van waaruit de kunstenaar een polysemische samenstelling uitwerkt en een heel spectrum aan nieuwe mogelijkheden opent. Hij heeft zich eveneens toegelegd op de studie van het geluid en ligt zo aan de basis van verschillende geluidsstukken.

Thierry Zéno (1950)
Thierry Zéno is cineast en plastisch kunstenaar. Hij werd bekend in 1974 tijdens de projectie van zijn eerste, opzienbarende, film tijdens het Festival van de Experimentele Film in Knokke: Vase de noces, een tragisch liefdesverhaal tussen een man en een zeug, een zoektocht zoals bij Bataille naar vergeving, die de vorm aanneemt van het doorkruisen van de verwerpelijkheid, een limiet-ervaring die toentertijd werd geprezen door Henri Michaux. Hij is eveneens de co-auteur van Des morts, waarin de begrafenisriten over de hele wereld worden verkend. Zijn overige werk, soms onder de vorm van video-installaties, kan worden opgedeeld tussen werken over het etnografisch zoeken en werken met surrealistische referenties.

Contact tijdens Biennale:
Eleonora Sovrani be: 0032 (0) 471 13 90 70 it: 0039 (0) 349 28 91 102

www.sicsic.be/venise/en/news